شعر

وَ صبح چقدر ميتواند تلخ باشد براي مني كه تا سحر خوابِ آمدنت را مي ديدم و دور از دستانت تنهایی را تا عمق استخوانم درد کشیدم امروز دلم هیچ بهانه ای را نمی پذیرد دلتنگی بی درمان است گویا ❤ ...

تو رها در من و من محو سراپای توام تو همه عمر من و من همه دنیای توام دل و جــــــــــــان تو گرفتار نگاه من و من بس پریشان رخ و صورت زیبای توام دلم از شوق تو لبریز و تو دیــوانه من ای تو دیوانه من، عاشق و شیدای توام دل تو صید کمند خم ابروی من است من که مجــــــــنون تو و واله لیلای توام نروم لحظه ای ازخواب وخیال توعزیز من دمادم همه وقت غرقِ رویای توام تو گل باغ من و مرغ هوایــــــم شده ای من دلباخته نیز ماهی دریـــــــــــ ـای توام ...

گوش کنید! مــــــــــــــــاه تب کرده است وُ ققنوس می نـــــــــــــــــالد . که نسخه شفایش در دستانش هست امــــــــــا بال های پروازش را حاکمانِ سنت پسندِ عرف اندیشِ ملعونِ عشق بستــــــــــــــــــــــــه اند این تلخ ترین آوازِ پرنده هــــــــــــــــــزاره ی عشق است ... دریـــغا ققنوسِ تو...