شعر

وقتِ مرورِ خاطره هاست. دراین شهر اگرچه آفتاب درآمده است اما عجیب میانِ این سراسیمگی دلتنگ ماه و مهتاب و انتظار مانده ام مهتاب من سلام حال من خوبست اما......

بــــــــــاور کُنمهروقت دلتنگِ توام در شهرِ شب همه جا درپـیِ توام پیرِهزار ســـــاله ی عشق شــــده ام مهتاب بهـــــانه هست در پیِ توام...

از دستِ شب گـــــله بردم به ماهِ نازنین تابیده برسرم , انگار تواَم خواب ازسرم پریده وُ مهتاب جای او گفته حدیت عشق را ای واااای توام...

به ستاره های آسمانِ امشب بگـــو مـــــــــــاه در خیالِ کسی آرمیده است پیِ مهتاب وُ سو سویِ نگاهشان اگر آمدند نشانیِ مرا به آنها بده همه شان را به میهمانیِ لبخندِ یادگاری تو دعــــــــــــــــــــــــــــوت خواهم کرد وُ لالای امشبِ تو را چشمک زنان زمزمــــــه خواهم کرد تا سحـــــــــــــــر . آفتاب که درآمد بیدارشو به خورشید بگو من ذوقِ دیدن تو را ندارم دلتنگ چشمانِ ماه بلندم هستم و چشم بر تمام روشنایی شهربسته ام ققنوسِ تو...