شعر

روزی در بلند ترین جای شهر دوستت دارم را فریاد می زنم جایی که باد ها صدای مرا در گوش خیابان ها بپیچانند و پرندگان ادامه ی دوست داشتن مرا پرواز کنند....

نمیدانی بعد از آن همه هیجان چه کشیده ام ! طرح چشمانت را برگذرهای خاطره ام وه چه مستانه ساز میزنند هنــــــــــــــــــــوز...

من دیشب تمام کوچه های خاطره را با تو بودم گاهی آرام و شانه به شانه ات و گاهی می دویدم و صدای خنده هایت به دنبالم ببخش اگر امروز خسته از خواب بیدار شدی .... ...

آمادگی دارم هر چیزی را یاد بگیرم ساختن گلهای رُز صد پر با خمیر گل چینی چیدن خرما از سِر بلند ترین نخل نخلستان و یا حتی خلبانی... اما نداشتنت را بلد نمی شوم ... مـــــــاه...