شعر

 میان مردمان راه میروم ، در ازدحام شهر تاریکی معابرغیر از تو و خاطراتت غیر از تو و آغوش...

xa0میان مردمان راه میروم ، در ازدحام شهر تاریکی معابرغیر از تو و خاطراتت غیر از تو و آغوشت ، هر چه هست را فراموش می کنم....

xa0 شب های بی تو شب های بلندی ست زودتر می خوابم که شب زود تمام شود .....! xa0...

xa0 قرارنیستهرچه بیقراریست را به بادِ نابلدی بدهم که عطرِتورا ازجغرافیایِ نفس های من به استوای خشکِ بی تو بودنم می برد نه طوفان هم که بیاید من مصلوب سرزمین نفس های توامxa0 تکان نمی خورم بانو ...

....اینگونه شد دنیای من دخترت با ماسه ها بازی کند و همسرت با افتخار کنارت قدم بزندو من باxa0 موهای خیس ،تو بالکن، با یه لیوان چایی سرد شده در دستم غرق رویای دخترمون باشم که با ماسه ها بازی می کنه و من با افتحار کنارت قدم می زنم ...

گاهی روز ها صبح شعر و باران نمی خواهد فقط تورا می خواهد ......

زمزمه های عاشقانه ات گاهxa0 آرامم می کندxa0 چون دریایی بی موج xa0گاه بی قرارم می کند xa0چون رعد و برقی وحشی xa0 ببین دوستت دارم هایت رنگ و جان می دهد روزهای سکوتم را و خنده های از ته دلت, معجزه گر بخند که صدای خنده هایت پر است از زمزمه های عاشقانه xa0 ممنون استاد...

xa0 من مسیرِ مخفیِ ابرها را دیدم حیرت آور است که ابرهای شمالیِ شهر سبویِ ردِپایِ عطرِ تو را دست گرفته بودxa0 وُتا جنوبی ترین کــــــــــوی بابونگی سر کشید. xa0 چه تند می زندxa0 نبضِ بی قــــرارِباران برصفحه تنهـــــــــایی من که هجوم کلــــــــــــــــــــــــماتش به هوای دستان تو پر کشیدxa0 xa0 تو کیستیxa0 که دراین هوا بی هوا پیِ دستانتxa0 لحظه های تردید عرف و حالا بی خیالxa0 دست دست می کند.xa0 xa0...

چرا وقتی می گویم معجزه ای با بهت نگاهم می کنی ؟ نمی دانی پلک هایت برای دریایی پر موج سد ساخته اند لبخند می زنی و نمی دانی انسان وقتی از عشق می میرد هنوز نفس می کشد می گویم معجزه ای .... چشم هایت را برای بوسیدنم می بندی و نمی بینی روی صورتم جنگ قدرت هاست برای سهم بیشتر از بوسه ی تو xa0 xa0...

xa0 امشب کمی زودتر بخواب با تو حرف های زیادی دارم xa0 xa0 xa0 xa0...

بهار و تابستان و حالا پاییز عطر پاییز در بیابانی خاطره انگیز به یاد صخره های سنگی ساحل و آبی دریا به یاد بید مجنون زیبا به یاد آشوب دستهای معجزه گر تو به یاد نوازش های بی قرار و چشمان عاشق من گاهی به سرزمین سرد خانه ام بیا به نوازشم بیا و بگو مهتاب من سلام....

xa0 انتظار شرافتِ تامِ واژه بود xa0 هیچکس راxa0 منتظر نگذاشتxa0...

xa0 xa0 من از آن حادثه عشقِ تو آواره شدم تو نفهمیدی ازعطرِ نفس های تو بیچــــــــاره شدمxa0...

xa0 بــــــــــاور کُنمxa0هروقت دلتنگِ توام در شهرِ شب همه جا درپـیِ توام پیرِهزار ســـــاله ی عشق شــــده امxa0 مهتاب بهـــــانه هست در پیِ توام...

xa0 دنیایم را به چشمانِ شاعرِ تو میدهـم xa0 هراسی نیستxa0 چون ابیاتِ هرروزش با نگاهِ آفتابی تو ردیف می شودxa0 وُ پلک هایتxa0 قافیه xa0شب هایــــــــــــــــــــم می شودxa0 xa0 پلکی بزنxa0 بی تابِ آفتاب استxa0 مــــــــــــــــــــــــــــــــــاهِ تنهایی امxa0...

xa0 زیاد وقتِ تو را نمی گیرم همین که هرلحظه سراغِ تو را ازهرلحظه ام می گیرمxa0 نشانه خوبیستxa0 که مردمان بدان عاشقی می گویند. xa0 راستی یادم نرودxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0آمده بودمxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 بگویم دوستت دارمxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 وُ xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0بروم xa0 کجا؟.... گِردِ خ...

xa0 هواسرد است وُxa0 شب آرام... xa0 راه اتوبان های خالی از هیاهوی شهر xa0, بازxa0 خیالم چون نسیمی دلنوازxa0 میــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــکند پرواز xa0 می رودxa0 اطرافِ تنهاییxa0 آنجا کــــــــــــــــــــــــــــــه ازعبورِ چشمِ مستت باز میــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــکند بی تابی xa0 چون دلم میگویدم آریxa0 تو امشب باز می آییxa0 xa0 واااایxa0 اگر پـــــــرواز می کردم ... xa0...

در گرانش سنگین چشمان تو نور هم تاب راست رفتن ندارد. بر من کمی آسان تر بگیر محبوب من می دانی که رو از تو بر نمی تابم بدون تو بودن مرا پوچ می کند چون خورشیدی سیاه و خاموش. xa0 xa0...

xa0 چه کسی خواهد خواند... شعر چشمان تو را که به هر یک مژه بر هم زدنی غزلی نو به سراپرده ی دل می سازد بهتر از من چه کسی خواهد خواند ؟ باز کن پنجره ها را که نسیم روی بالَش، پری از قاصدکی خسته از راهی سخت پشت در منتظـــر است تا بگوید کـه چـه سان دل من بی تاب است . xa0 چه کسی خواهد بودxa0 عاشق توxa0 بهتراز من آیا هست؟...

xa0 من از هیچ چیز نمی ترسم نه از باد نه از رعد و برق نه از طوفان نه از تاریکی اما بازوانت را دوست دارم می خواهم گاهی بترسم در آغوشم بگیری امنیت را احساس کنم میان بازوان تو حس خوبی ست که می خواهم گاهی بترسم. xa0...