شعر

در مسیری از گذرگاه های پر پیچ جاده ی کوهستانی پشت درختان در هم تنیده ی حاشیه ی جاده نزدیک بوته های سبز تمشک حس نمناکی علف ها xa0و خیسی زمینxa0 و تاریکی جنگل و سکوت و تو سکوت را به آواز دادم و صدایت کردم .............................................. بمان با من که تمام زیبایی ها با تو زیباتر شده نیستی و می بینمت می شنومت می بوسمت. ...

xa0 من مسیرِ مخفیِ ابرها را دیدم حیرت آور است که ابرهای شمالیِ شهر سبویِ ردِپایِ عطرِ تو را دست گرفته بودxa0 وُتا جنوبی ترین کــــــــــوی بابونگی سر کشید. xa0 چه تند می زندxa0 نبضِ بی قــــرارِباران برصفحه تنهـــــــــایی من که هجوم کلــــــــــــــــــــــــماتش به هوای دستان تو پر کشیدxa0 xa0 تو کیستیxa0 که دراین هوا بی هوا پیِ دستانتxa0 لحظه های تردید عرف و حالا بی خیالxa0 دست دست می کند.xa0 xa0...

xa0 دنیایم را به چشمانِ شاعرِ تو میدهـم xa0 هراسی نیستxa0 چون ابیاتِ هرروزش با نگاهِ آفتابی تو ردیف می شودxa0 وُ پلک هایتxa0 قافیه xa0شب هایــــــــــــــــــــم می شودxa0 xa0 پلکی بزنxa0 بی تابِ آفتاب استxa0 مــــــــــــــــــــــــــــــــــاهِ تنهایی امxa0...

یادت هست مرا ؟ فکر کن ! من همانم که تنهایی پای همه ی نبودن هایت ایستادم ساکت اما بی قرار قرار دلم تویی یادت که نمی رود ؟ xa0 xa0...

یادم نیست ازکجاشروع شدxa0 وُ چرا؟؟؟xa0 اما هنوز یادمهxa0 خیلی دوستت دارمxa0 xa0 xa0...

xa0 یادت هست؟ بساطxa0ِ واژه ها را جمع کردمxa0 و حراجی احساس را تعطیل کردم و فقط برای تو نوشتم که.... خدا مرا دوست داشت که شاعر شده ام؟؟ یادت هستxa0 به تمنای عشقxa0 تو تفعل زدیxa0 و حافظ از مهر مهررویان گفت؟ یادم نمی آیدxa0 به هر سطر قانون عشق ماxa0 هیچ جمله ای به صبوری ختم نشده باشدxa0 من دلخوش تو بودمxa0 وxa0 دل از هرخوشی بریدم تو ازچه این همه بریده ای از روزگاری که من هردم او را به لبخند حضور تو کوک میزنم هااان؟ راستیxa0 چند پروانه ازپیله درآمدهxa0 این ابتدای پاییز عجیب دلخوش لبخندهای من و تو ...

xa0 مثِ حال وُ هوایِ شهر تو پاییزم واسه تنهایی هات هی اشک می ریزم میدونم حسِ چشمات رو تو این شب ها واست از درد وُ از اندوه لبریزم xa0 دوباره کاغذا خیس اند رومیزم همه دردات مثِ اشکام می ریزندxa0 تنم میلرزه عینِ باغ تو این بادxa0 مثِ برگا دارند موهام می ریزند xa0 گذاشتم صندلیت رو اونورِ میزم تحمل کن برات باز ,چای می ریزمxa0 خزون عمرش تموم میشه, می میره بهاراومد ,شکوفه زیرِ پات می ریزمxa0 xa0 ققنوس دیشب حوالی یادتو...

xa0 تو چه دانی که پس هر نگه ساده ی من چه جنونی ، چه نیازی ، چه غمی ست ؟ یا نگاه تو ، که پر عصمت و ناز بر من افتد ، چه عذاب و ستمی ست؟ xa0 دردم این نیست ولی دردم این است که من بی تو دگر از جهان دورم و بی خویشتنم xa0 پوپکم ! آهوکم! تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم! xa0مگرم سوی تو راهی باشد xa0 مهدی اخوان ثالث حال ققنوسِ تو...

برای من این ساعت هاجور خاصی می گذرند نمی دانی هیچ کس نمی داند پشت نبودن های توxa0 زمان چه بی رحمانه نبضش می زند تیک تیک تیک نیست نیست نیست هیچ چیز آنقدر تکانم نمی دهد که حالی ام شود تو هرگز نبوده ای حتی اگر هزار بار تکرار کنم نبود نبود نبود باز یک نفر در درونم لج می کند و دلش می خواهدکه تو بوده باشی xa0 می فهمی ؟ یک نفر دلش می خواهد که تو باشی که تو بوده باشی ماه...