شعر

وَ عشق اگر با حضورِ همین روزمَرِگی هاعشق بماند عشق است...

ازهرچه بگذرم ازین حالِ خوش وُ هوای تو در سرم که نمیگذرم عابران درحال گذرند بگذار بگذرند از روزگارما تا درتقاطعی فارغ از هرچه خیالِ عجیب نوبت تلاقی نگاه ما تا جاودانگی برسد تنها چند لبخند وُ حوصله و یک آیینه میان ما فاصله هست و صبوری دل من وتو که مدام بهانه کوچه های خاطرات شان را میگیرد حوالیِ همین سکوت امشبم از تو چه پنهانکه به خدا گفتم سربه سر من و این دل بی قرارِ من نگذارد بگذارد سربه راه باشم سربه راهی که عابرین آن بی تفاوت بگذرند وُ مــــــــــــــــــــــــــا قرارِ دل بی قرارِ هم شویم همین الان یادتوبودم و تو نبودی ...