سربه راه

ازهرچه بگذرم

ازین حالِ خوش وُ هوای تو در سرم که نمیگذرم

عابران درحال گذرند

بگذار بگذرند از روزگارما

تا درتقاطعی فارغ از هرچه خیالِ عجیب

نوبت تلاقی نگاه ما تا جاودانگی برسد

تنها چند لبخند وُ حوصله و یک آیینه میان ما فاصله هست

و صبوری دل من وتو

که مدام بهانه کوچه های خاطرات شان را میگیرد

حوالیِ

همین سکوت امشبم

از تو چه پنهان که به خدا گفتم

سربه سر من و این دل بی قرارِ من نگذارد

بگذارد سربه راه باشم

سربه راهی که عابرین آن بی تفاوت بگذرند

وُ

مــــــــــــــــــــــــــا قرارِ دل بی قرارِ هم شویم

همین الان

یادتوبودم و تو نبودی

شعر...