شعر

دلم جز مهر مه رویان طریقی بر نمیگیرد ز هر در میدهم پندش ولیکن در نمیگیرد خدا را ای نصیحتگو حدیث ساغر و می گو که نقشی در خیال ما از این خوشتر نمیگیرد بیا ای ساقی گلرخ بیاور باده رنگین که فکـــری در درون مــــــــا از این بهتر نمیگیرد صراحی میکشم پنهان و مردم دفتر انگارند عجب گــــــــــر آتش این زرق در دفتر نمیگیرد من ...

شنیده ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت فراق یار نه آن میکند که بتوان گفت حدیث هول قیامت که گفت واعظ شهر کنایتی ست که از روزگار هجران گفت نشان یار سفر کرده از که پرسم باز که هرچه گفت بر ید صبا پریشان گفت من و مقام رضا بعد از این و شکر رقیب که دل بدرد تو خو کرد و ترک درمان گفت ....... که گفت حافظ از اندیشه ی تو آمد باز من این نگفته ام آنکس که گفت بهتان گفت حافظ عزیزم...