شعر

xa0 اشک هاxa0 کلماتی هستندxa0 که نیازبه جاری شدن دارندxa0 ❤...

xa0 گوش کنید! مــــــــــــــــاه تب کرده استxa0 وُ ققنوس می نـــــــــــــــــالد . که نسخه شفایش در دستانش هست امــــــــــا بال های پروازش را حاکمانِ سنت پسندِ عرف اندیشِ ملعونِ عشق بستــــــــــــــــــــــــه اندxa0 xa0 این تلخ ترین آوازِ پرنده هــــــــــــــــــزاره ی عشق است ... دریـــغا xa0 ققنوسِ تو...

xa0 صدایت را شنیدم من میون خواب وُ بیداری گمون کردم خودت هستی ولی رویـــــــــــــای تکراری xa0 چه رویای شیرینی بود چه حس خوبی داشت خوابم اگر قابل بدونی باز همین سهمم قبول دارم xa0 به من گفتی بیا پیشم ولی گفتی کجا ؟جونم! میام هرجا بگی الان مسیر رو خوب می دونم xa0 با چشم بسته هم شایدxa0 بشه رَدِت رو پیدا کرد اگر عطرت همون باشه همون که مست وُ شیدام کرد xa0 عجب حسی داره دستات یه حس ناب وُ بی تکرار می شه خواهش کنم گاهی بدیشون من به یادِ گار xa0 قلم تو دست تو عشقه نفس با تو چه آرومه خودت رو میشناسی ا...

xa0 سحر نشد شبی را مــــــگر به یادِ توxa0 همه سرتاسرش را اشک برگیردxa0 سپیده آید وُ آن آفتاب بازxa0 خدا کند که بیایی وُ عشق سر گیردxa0 ققنوسِ تو...

به دریا گفتمxa0 چشمانت را ببندxa0 به ساحل گله کردمxa0 و چشم بر امواج مسافر بستر شن ها بستم چشم در برابر چشم همچو کور سویی کهxa0 مشامش به تکامل رسیده است عطر تو را میان آنهمه هیاهوی مردمان بوییدم دستت را گرفتمxa0 و با هرموجی که میرسیدxa0 باهم به سینه دریا میزدیمxa0 و سینه به سینه همxa0 هیاهو سرمیدادیم . من تو را فریاد میزدمxa0 و تو نگاهم میـــــــــــــــــــکردیxa0 من نگاهت که میکردمxa0 ابرها میگریستندxa0 دریا هنوزهم چشمانش را بسته نگاه داشته بودxa0 و هیچگاه نفهمیدxa0 ابری نگاه من مسبب امواج خرو...

xa0 چه خوش صید دلم کردی بنازم چشم مستت را که کس مرغان وحشی را از این خوشتر نمیگیرد ...