ققنوس در رویای ماه

صدایت را شنیدم من

میون خواب وُ بیداری

گمون کردم خودت هستی

ولی رویـــــــــــــای تکراری

چه رویای شیرینی بود

چه حس خوبی داشت خوابم

اگر قابل بدونی باز

همین سهمم قبول دارم

به من گفتی بیا پیشم

ولی گفتی کجا ؟جونم!

میام هرجا بگی الان

مسیر رو خوب می دونم

با چشم بسته هم شاید

بشه رَدِت رو پیدا کرد

اگر عطرت همون باشه

همون که مست وُ شیدام کرد

عجب حسی داره دستات

یه حس ناب وُ بی تکرار

می شه خواهش کنم گاهی

بدیشون من به یادِ گار

قلم تو دست تو عشقه

نفس با تو چه آرومه

خودت رو میشناسی اصلا؟

نگاهت پاک و معصومهِ

به اون تار سفید موت

به اون بغض فروخورده

اگر بی تو بمونم من

بدون ماهت دیگه مرده

مــــــــاهِ ققنوس

شعر...